Werken als toezichthouder

Het werk van een toezichthouder is, denk ik, een van de weinige beroepen waar je ongegeneerd nieuwsgierig mag zijn. Sterker nog, je móet het zelfs zijn.

Wat zit er achter die deur? Wat doet u met die gasflessen? Hoeveel diesel tankt u op jaarbasis? Allemaal vragen met een duidelijk doel en een functie. Natuurlijk controleer ik op die manier of er bepaalde regels van toepassing zijn, zonder dat ik – hoop ik – al te veel jargon gebruik. Maar het heeft nóg een functie; namelijk dat je met vragen het ijs kan breken.

Gewoon uit nieuwsgierigheid vragen naar de passie van degene aan de andere kant van de tafel. Of wat het bedrijf doet en waar het actief in is. Een milieucontrole kan namelijk best spannend zijn. Ik weet nog goed dat ik een kringloopwinkel bezocht. De mevrouw die mij te woord stond was zichtbaar gespannen. Nu is een kringloopwinkel over het algemeen niet zo spannend om een milieucontrole uit te voeren, maar de mevrouw aan de andere kant van de tafel wist dat niet. Dan is het belangrijk goed uit te leggen wat je komt doen en misschien eerst op persoonlijk niveau verbinding te maken (koetjes en kalfjes). Daar wordt een milieucontrole alleen maar prettiger van, voor beide partijen. Wat daarbij ook helpt is dat ik bij Exsin cursussen krijg om goed te kunnen communiceren. Hoe krijg je iemand mee in je verhaal? Wat heeft iemand nodig om ontspannen een gesprek te kunnen voeren?

Met een cursus krijg je die handvatten aangereikt. Toch leer je in de praktijk het meest, gewoon door ongegeneerd nieuwsgierig te zijn!
Jos van Til, Toezichthouder