Ronald Oostra: ‘Het milieuwereldje is klein, het vakgebied breed’

Mei 2018. “Soms moet je net even buiten het juridische denken. Door het gesprek aan te gaan voorkom je vaak een heel juridisch traject.” Ronald Oostra over zijn werk als juridisch adviseur bij Exsin.

Gevraagd naar een concrete casus, antwoordt Ronald Oostra (1986) dat hij daarover niet in detail kan treden omdat het politiek gevoelig ligt. Wel schetst hij het voorval: een bedrijf vreesde dat het Wob-verzoek van een verzekeraar hun zaak kwaad zou doen. In een poging een procedure te voorkomen – het bedrijf kon als derde-belanghebbende via een zienswijze ‘bezwaar’ aantekenen tegen het Wob-verzoek van de verzekeraar– besloot Ronald het bedrijf te bezoeken, samen met een toezichthouder. “Ik liet ze zien welke stukken we zouden verstrekken. Dat nam hun angst weg, de advocaat zag vervolgens af van een zienswijze. Als zoiets lukt, is dat fijn. Daar krijg ik energie van.”

Toen Ronald op de middelbare school moest kiezen wat hij wilde studeren, twijfelde hij tussen geschiedenis, bedrijfskunde, rechten en de kunstacademie. Het leek hem allemaal even interessant. Uiteindelijk koos hij voor bedrijfskunde. “Daar merkte ik dat de juridische vakken mij het meest aanspraken en besloot ik over te stappen naar Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit Groningen, specialisatie Staats- en Bestuursrecht.”

Vraagbaak voor collega’s

Vanwege de crisis vond Ronald niet meteen werk in die richting. Wel kon hij aan de slag bij het UWV, alwaar zijn keuzevak ‘sociaal zekerheidsrecht’ goed van pas kwam. Uiteindelijk, na wat omzwervingen, kreeg hij een baan bij Exsin in het vakgebied waar zijn hart voor klopt: omgevings- en milieurecht. “In Zwolle, dat kwam goed uit, want mijn vriendin wilde graag in Overijssel blijven wonen.”

Bij Exsin liep Ronald eerst een tijd mee met toezichthouders om praktijkervaring op te doen. Ook daarna bleven collega’s zijn steun en toeverlaat. “Altijd wel iemand die een vergelijkbaar geval in behandeling heeft gehad. Dat is de kracht van Exsin. We hebben bij zoveel verschillende organisaties gewerkt. Samen weet je altijd meer dan in je eentje.”

Inmiddels is Ronald zelf vraagbaak voor collega’s. Niet alleen vanwege zijn kennis van het recht, ook omdat hij al bij zoveel opdrachtgevers in de keuken heeft mogen kijken. Omgevingsdienst Achterhoek, gemeente Oldebroek, Omgevingsdienst Noord-Veluwe, RUD Drenthe. Eerder werkte hij voor een ander adviesbureau en een gemeente. “Iedere dag leer ik hier nog nieuwe dingen”, vertelt Ronald verder. “Het recht is voortdurend in beweging. Zeker met de nieuwe Omgevingswet gaat er nog veel veranderen.”

Prioriteren en snel schakelen

Hoe ziet een dag als juridisch adviseur er eigenlijk uit? “Bij de Omgevingsdienst Achterhoek heb je een weekstart. Daarin worden ontwikkelingen in wetgeving, nieuwe jurisprudentie en bijzondere zaken besproken. Iedereen is dan aanwezig, om te sparren en de werkvoorraad te verdelen. Om dwangsommen te voorkomen moet je de termijnen goed in de gaten houden. Zaken waarin snel een beslissing moet worden genomen, behandel je als eerst. Prioriteren is dus belangrijk. Als ik ergens net begonnen ben, maak ik meteen een plattegrond: bij wie moet ik zijn voor welk specialisme. Zo kan ik snel schakelen.”

Ronald werkte zowel voor gemeenten als omgevingsdiensten. “Bij gemeenten zijn de lijntjes korter”, zegt hij daarover. “Je krijgt er sneller met een wethouder te maken. Dan speelt naast het juridische ook het politieke argument een rol. Des te belangrijker om standvastig te blijven en de juridische risico’s goed in kaart te brengen. Bij een omgevingsdienst is de afstand tot het bestuur groter.”

Afwisseling in cultuur en methode

In het bestuursrecht heb je vaak met een driehoeksverhouding te maken, legt Ronald uit. “Burger-bedrijf-overheid of een variant hierop. Allemaal willen ze vaak iets anders. Het is de kunst iedereen tevreden te stellen, maar dat lukt lang niet altijd. Soms zijn partijen volhardend of kan het juridisch gewoon niet anders. Ik probeer me in iedere partij in te leven en daarna een vertaalslag te maken. Ze hoeven het niet geheel met mij eens te zijn, als het beslissingsproces maar inzichtelijk wordt.”

Onlangs volgde Ronald de cursus wateraspecten van oud collega Andras Koops. Daarin wil hij zich wel verder specialiseren. “Het milieuwereldje is klein, het vakgebied breed. Ik leer elke dag nog bij.” Is het niet vervelend om steeds maar voor een korte periode ergens gedetacheerd te zijn, krijgt Ronald vaak te horen. Maar die wisseling in bedrijfscultuur en werkmethode spreekt hem juist aan. Ook leert hij zo sleutelfiguren in het werkveld kennen, die hij later weer kan benaderen in nieuwe opdrachten. “Zie je er tegenop om met veel mensen kennis te maken, dan kun je beter niet voor een adviesbureau werken”, benadrukt Ronald. “Maar voor mij geldt: hoe meer ik me openstel, hoe sneller ik me ergens thuis voel. Die houding is inherent aan mijn werk als adviseur.”