Jodie de Klerk: ‘Zelfstandig in een hulpvaardige werkomgeving’


Ze is nog geen jaar in dienst bij Exsin, maar heeft al helemaal haar draai gevonden. Vergunningverlener Jodie de Klerk (25) over haar vliegende start als pas afgestudeerde.

Voor sommigen is kantoor het einde van de vrijheid, maar Jodie ziet dat net even anders. “Sinds mijn vijftiende draafde ik ieder weekend op voor bijbaantjes. Nu heb ik die dagen vrij en dat is superfijn!” In oktober 2016 begon ze bij Exsin in Zwolle als adviseur en vergunningverlener. Aan de HAS Hogeschool in Den Bosch studeerde ze milieukunde en woonde daar vier jaar op kamers.

Natuurlijk was de omschakeling naar kantoor wennen. Wat hielp is dat ze tijdelijk weer bij haar ouders introk, zodat ze zich de eerste maanden helemaal kon concentreren op haar baan. “Als ik thuiskwam, stond het eten al voor me klaar”, vertelt ze. “Ik hoefde ook geen boodschappen te doen of schoon te maken. Na vier maanden ging ik weer op mezelf wonen en toen zat ik al aardig in het ritme. Was ik meteen weer op mezelf gaan wonen, dan zou ik het een stuk zwaarder hebben gehad.”

Jodie is twintig uur per week gedetacheerd bij omgevingsdienst FUMO in Grou, gemeente Leeuwarden. Voluit: Fryske Utfieringstsjinst Miljeu en Omjouwing. De andere twintig uur werkt ze op projectbasis voor de Regionale Uitvoeringsdienst Drenthe en de Omgevingsdienst Brabant Noord. “Er zit nogal wat verschil tussen detachering en projectbasis”, vertelt Jodie. “Bij FUMO werken alle adviseurs onder één dak: toezichthouders, juristen, vergunningverleners en specialisten. Als ik met een melding bezig ben, kan ik zo naar de toezichthouder lopen die dat bedrijf onder zijn hoede heeft, om te vragen of er nog wat belangrijks speelt dat ik moet meenemen in de beoordeling. Projectbasis, daarentegen, is werk op afstand: vanuit het kantoor van Exsin. Dan moet alles via telefoon of e-mail en heb ik geen persoonlijk contact met collega’s van de omgevingsdiensten. Ook ligt het werktempo wat hoger.”

Uitzoeken totdat je het wél weet

Hoe ziet zo’n werkdag bij FUMO eruit? “Ik kom binnen, zet de pc aan en ga thee halen”, vertelt Jodie. “Dan open ik mijn mail, bekijk de voortgang en bepaal wat ik die dag zal doen. Soms zit ik de hele dag achter de pc meldingen te boordelen of een vergunning te schrijven. Op andere dagen loop ik continu door het gebouw, collega’s te bevragen omdat ik hun inbreng nodig heb. En ja, af en toe kletsen, dat motiveert. Tussen de middag tijdens de pauze loop ik meestal buiten een rondje als het weer het toelaat.” Omdat ze voor meerdere opdrachtgevers tegelijk werkt, houdt ze to-do-lijstjes bij. “Anders ga ik geheid afspraken vergeten.”

Veel van haar studiegenoten gingen doorstuderen aan de universiteit. Maar Jodie zag zichzelf niet nóg twee of drie jaar in de boeken. “Ook omdat ik wist dat er genoeg banen zijn in mijn vakgebied.” Hoewel ze tijdens haar opleiding de nodige werkervaring opdeed in stages en projectwerk, werd het haar meteen duidelijk dat het bij Exsin menens is. “Op school blijft het toch oefenen, er zitten nauwelijks consequenties aan wat je doet, behalve een slecht cijfer natuurlijk. Bij Exsin ben ik zelf verantwoordelijk, iedereen verwacht dat je je werk goed doet en als je iets niet weet ga je het uitzoeken totdat je het wel weet. Maar ondanks die zelfstandigheid is er ook hier achtervang.”

Meer verdieping in de praktijk

Bij Exsin stopt het leren niet, benadrukt Jodie. “Integendeel, hier ga ik nóg dieper op de materie in. Eigenlijk, omdat ik nu middenin de praktijk zit, krijg ik al werkende dingen sneller onder de knie. Op de HAS had ik moeite met Omgevingsrecht. Nu neem ik de theorie sneller op en blijft het beter hangen.”

Helemaal vanzelf gaat zoiets niet, licht Jodie toe. “Ik word hier goed begeleid. Als ik een vraag heb, zal een collega nooit zeggen dat-ie het daarvoor te druk heeft. Ook collega’s die elders gedetacheerd zitten, mag ik altijd bellen. Dat is het fijne aan Exsin: iedereen is behulpzaam.”

Al na vier maanden is Jodie bestuurslid geworden bij de personeelsvereniging. Daar is ze verantwoordelijk voor het organiseren van uitjes. “Maar ook zien wij erop toe dat jarigen een kaartje krijgen of bezoek bij ziekte. Het is prettig werken in deze informele sfeer. Als ik een grap in mijn hoofd heb, uit ik die gewoon. Dat hebben we nodig ter afwisseling van het harde werken.”